اصل عدالت سرزمینی و رفع تبعیض منطقهای در قانون اساسی تصریح شده است؛ دولت مکلف است امکانات عادلانه برای همه، بهویژه در مناطق محروم و دورافتاده، فراهم آورد و تبعیض در بهرهمندی از درآمدهای ملی میان مناطق ممنوع است (اصول 3 بند 12، 43 و 48 قانون اساسی). بر این مبنا، مجموعهای از تسهیلات در قوانین عادی و برنامههای توسعه برای ساکنان مناطق دورافتاده پیشبینی شده است که اهم آن به شرح زیر است: - معافیتها و مشوقهای مالیاتی و سرمایهگذاری: واحدهای تولیدی، معدنی و گردشگری که در مناطق کمترتوسعهیافته مستقر میشوند از معافیتهای موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم (اصلاحی 1394) بهرهمندند؛ فهرست مناطق کمترتوسعهیافته نیز به موجب مصوبه هیأت وزیران (شماره 37911/ت52423هـ مورخ 1395/04/09) تعیین میشود. هدف قانونگذار کاهش هزینه استقرار و جذب سرمایه در این مناطق است. - تسهیلات اشتغال روستایی و عشایری: به موجب «قانون حمایت از توسعه و ایجاد اشتغال پایدار در مناطق روستایی و عشایری با استفاده از منابع صندوق توسعه ملی» مصوب 1396 و آییننامههای اجرایی آن، منابع ارزانقیمت از طریق شبکه بانکی (نظیر بانک کشاورزی، پستبانک و صندوق کارآفرینی ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
