تفاوت حمایت‌های ملی با حمایت‌های استانی یا دستگاهی چیست؟

مراد از «حمایت‌های ملی» آن دسته از مشوق‌ها، معافیت‌ها، تسهیلات و تکالیف حمایتی است که به‌موجب قوانین و سیاست‌های کلی در سطح کشور وضع و برای همه ذی‌نفعان واجد شرایط در سراسر ایران لازم‌الاجرا می‌شود؛ در حالی‌که «حمایت‌های استانی» مبتنی بر اختیارات و مصوبات نهادهای برنامه‌ریزی و اجرایی استان و از محل اعتبارات استانی یا منابع تفویض‌شده اعمال می‌گردد؛ و «حمایت‌های دستگاهی» برنامه‌ها و کمک‌هایی است که هر دستگاه اجرایی موضوع ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری برای جامعه هدف خود و از محل بودجه یا صندوق‌های وابسته به همان دستگاه پیش‌بینی و اجرا می‌کند. تفاوت‌های اصلی این سه سطح به شرح زیر است: - مبنای حقوقی و مرجع تصویب: - ملی: بر پایه قانون اساسی، قوانین عادی مصوب مجلس و آیین‌نامه‌های هیأت وزیران، با شمول سراسری. نمونه‌ها: قانون مالیات‌های مستقیم (معافیت‌های ماده 132)، قانون حداکثر استفاده از توان تولیدی و خدماتی کشور و حمایت از کالای ایرانی مصوب 1398، قانون حمایت از شرکت‌ها و مؤسسات دانش‌بنیان و تجاری‌سازی نوآوری‌ها و اختراعات مصوب 1389 و قانون جهش تولید دانش‌بنیان مصوب 1401، قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر و ارتقای نظام مالی کشور مصوب 1394، قانون امور گمرکی مصوب 1390، قانون مقررات صادرات و واردات مصوب 1372. این حمایت‌ها در سلسله‌مراتب حقوقی بر مصوبات پایین‌دست مقدم‌اند و تعارض با آنها مجاز نیست (اصول 138 و 105 قانون اساسی). - استانی: مبتنی بر اختیارات استاندار و شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان و کارگروه‌های استانی ذیل آن، در چارچوب قوانین بالادستی و آیین‌نامه‌های مربوط (از جمله قانون