اگر درخواست فوری داریم، چگونه آن را مستدل و مستند کنیم؟

اگر درخواست فوری داریم، چگونه آن را مستدل و مستند کنیم؟ 1) چارچوب حقوقی درخواست‌های فوری - دستور موقت در دعاوی مدنی: مواد 310 تا 325 قانون آیین دادرسی مدنی 1379 مبنای صدور دستور موقت است. معیار اصلی، احراز فوریت تعیین تکلیف و ضرورت مداخله فوری برای پیشگیری از اضرار است. نوع دستور می‌تواند توقیف مال، الزام به انجام فعل یا منع از انجام فعل باشد. - تأمین خواسته: مواد 108 تا 129 قانون آیین دادرسی مدنی. هدف، حفظ امکان اجرای حکم نهایی با توقیف اموال خوانده است. در برخی فروض مصرح در ماده 108، دادگاه مکلف به پذیرش تأمین است؛ در سایر موارد، با احراز ضرورت و در قبال تودیع خسارت احتمالی، ممکن است صادر شود. - تأمین دلیل: مواد 149 تا 155 قانون آیین دادرسی مدنی. وقتی بیم زوال یا دشواری تحصیل دلیل در آینده هست، به‌صورت فوری و بدون ورود در ماهیت، برای حفظ ادله انجام می‌شود. - دیوان عدالت اداری: ماده 34 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری 1392، امکان صدور دستور موقت نسبت به تصمیمات و اقدامات اداری را در صورت احراز فوریت و ورود خسارت غیرقابل جبران پیش‌بینی کرده است. 2) عناصر لازم برای توجیه فوریت - تبیین فوریت: باید روشن شود که تأخیر در رسیدگی یا اقدام، باعث ورود ضرر قریب‌الوقوع یا عقیم ماندن فایده حکم اصلی می‌شود. نمونه‌ها: مزایده یا نقل‌وانتقال قریب‌الوقوع، تخریب یا تغییر وضعیت مال، انقضای مهلت‌های غیرقابل تمدید، خروج اموال، انتشا