منظور از «گیرنده» در این فصل، شخصی است که از بانک یا مؤسسه اعتباری، خدمت یا منفعتی دریافت میکند؛ اعم از دریافت تسهیلات، گشایش اعتبار، انتقال وجه یا بهرهمندی از سایر خدمات بانکی. پرسش این است که در صورت امتناع یا عدم همکاری گیرنده در ارائه اطلاعات، اسناد یا انجام تکالیف قراردادی و قانونی، بانکها تا کجا میتوانند پیش بروند و حدود اختیارات و خطوط قرمز آنان چیست؟ 1) عدم همکاری در شناسایی مشتری و تکالیف مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم - اصل: به موجب قانون مبارزه با پولشویی مصوب 1386 و اصلاحات 1397، اشخاص مشمول از جمله بانکها مکلفاند پیش از برقراری و در طول رابطه کاری، هویت اربابرجوع را احراز و اطلاعات لازم را اخذ و بهروزرسانی کنند و معاملات مشکوک را گزارش دهند (ماده 7 قانون). آییننامه اجرایی قانون (مصوب 1398 هیأت وزیران) نیز تکلیف به شناسایی اولیه و تکمیلی، راستیآزمایی اطلاعات، بهروزرسانی و اعمال رویکرد مبتنی بر ریسک را مقرر کرده است (از جمله مواد 7، 12، 13 و 14). - اختیار و تکلیف بانک در صورت عدم همکاری: اگر گیرنده از ارائه اطلاعات، اسناد هویتی/مالی/منشأ وجوه خودداری کند یا اطلاعات متناقض/غیرقابل راستیآزمایی ارائه دهد، بانک مکلف است از برقراری یا ادامه رابطه خودداری کند، خدمت یا تراکنش را تعلیق/محدود سازد و حسب مورد گز
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
