- کلاهبرداری: عنصر قانونی آن ماده 1 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء، اختلاس و کلاهبرداری مصوب 1367 است. شرایط تحقق: الف) توسل مؤثر به وسایل متقلبانه یا عملیات فریبنده، ب) فریب بزهدیده و تسلیم مال یا سند یا منفعت، ج) بردن مال دیگری و ورود ضرر، د) سوءنیت عام (علم به متقلبانه بودن وسایل) و سوءنیت خاص (قصد بردن مال). صرف دروغ ساده کافی نیست؛ رفتار متقلبانه باید مقدم و مؤثر در تسلیم باشد. در فقدان احراز وسایل متقلبانه، در رویه گاه عنوان «تحصیل مال نامشروع» اعمال میشود. - تحصیل مال نامشروع: مستند به ماده 2 قانون تشدید 1367. هر کس از طریق نامشروع مال یا وجه یا منفعتی تحصیل کند قابل مجازات است. نیازمند احراز نامشروع بودن طریق تحصیل، ورود منفعت و سوءنیت است. در عمل زمانی کاربرد دارد که ارکان کلاهبرداری یا انتقال مال غیر بهطور کامل احراز نشود اما انتفاع ناموجه محقق باشد. - انتقال مال غیر: مستند به قانون مجازات راجع به انتقال مال غیر مصوب 1308. شرایط: الف) انتقال عین یا منفعت مال متعلق به دیگری بدون مجوز قانونی، ب) علم ناقل به غیر بودن مال و قصد اضرار، ج) ورود ضرر به مالک یا متصرف قانونی. علم منتقلالیه به غیر بودن، او را در حکم شریک یا معاون قرار میدهد. تمایز با کلاهبرداری: نیازمند توسل به وسایل متقلبانه نیست؛ صرف تحقق انتقال فضولی با علم و قصد اضرار کفایت میکند. - خیانت در امانت: ماده 674 قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات مصوب 1375). شرایط: الف) سپرده ش
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
