قاعده کلی - رابطه حقوقی شما با بانک، در حسابهای جاری و قرضالحسنه، رابطه دِین و طلب است؛ به این معنا که وجه سپرده، به موجب قانون عملیات بانکی بدون ربا (مصوب 1362)، از سنخ سپردههای قرضالحسنه یا سرمایهگذاری است و بانک در برابر شما بدهکار میشود. بنابراین هرگاه بانک در اجرای دستور یا نگهداری حساب شما مرتکب خطا شود و از این رهگذر به شما زیان برسد، اصولاً طرف تسویه و مطالبه شما خود بانک است (مواد 10، 220 و 221 قانون مدنی و ماده 1 قانون مسئولیت مدنی). - در مقابل، اگر اشتباه بانک باعث شود وجهی که متعلق به دیگری است به حساب شما واریز شود یا بیش از استحقاق به شما پرداخت گردد، دریافت شما «بلاعوض/بلاجهت» تلقی شده و مکلف به استرداد آن هستید؛ ذینفع واقعی میتواند بانک (اگر از دارایی خود پرداخته) یا صاحب اصلی وجه باشد. مستند: مواد 265 و 301 قانون مدنی. تفکیک سناریوها و طرف تسویه 1) بانک دستور شما را نادرست اجرا میکند - مثال: مقصد یا مبلغ انتقال خلاف دستور شما اجرا شده، یا برداشت مضاعف از حساب انجام شده. - تکلیف: شما با بانک تسویه میکنید و حق مطالبه اصلاح عملیات و جبران خسارت از بانک را دارید (مسئولیت قراردادی: مواد 220 و 221 قانون مدنی؛ م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
