پاسخ کوتاه این است: در نظام حقوقی ایران اصل بر امکان اقدام شخصی است و داشتن وکیل، جز در موارد معین قانونی، الزامی نیست. با این حال، در برخی پروندهها بهویژه کیفریِ سنگین، قانون حضور وکیل را اجباری کرده یا محدودیتهایی برای انتخاب وکیل پیشبینی نموده است. در ادامه، چارچوب قانونی و معیارهای تصمیمگیری را میخوانید. 1) دعاوی حقوقی و تجاری (مدنی) - اصل اختیار: هر یک از اصحاب دعوا میتوانند شخصاً طرح دعوا کرده و دفاع کنند یا حداکثر تا دو نفر وکیل دادگستری معرفی نمایند (قانون آیین دادرسی مدنی 1379، ماده 31). الزامی به داشتن وکیل برای اشخاص حقیقی وجود ندارد. - اشخاص حقوقی عمومی: وزارتخانهها، مؤسسات دولتی، شهرداریها و سایر اشخاص حقوقی عمومی باید توسط وکلای دادگستری یا نمایندگان حقوقی واجد شرایط در دادگاه حضور یابند؛ نمایندگان حقوقی آنان باید شرایط مقرر قانونی را داشته باشند (همان قانون، ماده 32). - حدود اختیارات وکیل: حدود اختیارات و آثار اقدامات وکیل تابع مفاد وکالتنامه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
