مرجع صالح برای طرح دادخواست و اثر نصاب قانونی 1) اصل و مبنا - اصل بر صلاحیت دادگاههای عمومی حقوقی در رسیدگی نخستین به دعاوی است، مگر آنکه قانون مرجع دیگری را تعیین کرده باشد (ماده 10 قانون آیین دادرسی مدنی). - صلاحیت بر دو نوع است: صلاحیت ذاتی (نوع مرجع از حیث صنف، نوع و درجه) که آمره است و عدم رعایت آن در هر مرحله موجب صدور قرار عدم صلاحیت میشود؛ و صلاحیت محلی (حوزه جغرافیایی مرجع) که قاعدتاً باید در مهلت مقرر مورد ایراد قرار گیرد (مواد 26 و 27 ق.آ.د.م.). 2) قاعده عام در تعیین مرجع صالح محلی - قاعده عام: دعوا باید در دادگاهی اقامه شود که خوانده در حوزه قضایی آن اقامتگاه دارد (ماده 11 ق.آ.د.م.). در صورت نبود اقامتگاه در ایران، حسب مورد محل سکونت موقت خوانده و در فقدان آن، محل اقامت خواهان ملاک است (همان ماده). - استثناهای مهم: - دعاوی راجع به اموال
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
