پاسخ کوتاه این است: بله، در حقوق ایران اصل بر جبران خسارت است؛ به شرط آنکه ارکان و شرایط مسئولیت فراهم باشد. مبنای مطالبه میتواند نقض قرارداد (مسئولیت قراردادی) یا ورود زیان خارج از قرارداد (مسئولیت قهری/مدنی) باشد. مبانی قانونی - مسئولیت قراردادی: در صورت تخلف از انجام تعهد یا انجام ناقص/با تأخیر، متعهد مسئول جبران خسارت است مگر اینکه ثابت کند عدم انجام به سبب علت خارجی غیرقابل انتساب به او بوده است (مواد 221، 227 و 229 قانون مدنی). اگر وجه التزام برای تخلف شرط شده باشد، دادگاه به همان مبلغ محکوم میکند و نه بیشتر و نه کمتر (ماده 230 قانون مدنی). - مسئولیت قهری (خارج از قرارداد): هر کس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بیاحتیاطی به جان، سلامتی، مال، حیثیت، آزادی و شهرت تجاری یا به هر حق دیگری لطمه وارد کند، مسئول جبران خسارت است (ماده 1 قانون مسئولیت مدنی 1339). تعیین نوع و میزان خسارت با دادگاه است و معمولاً با جلب نظر کارشناس صورت میگیرد (ماده 3 همان قانون). علاوه بر این، اتلاف مستقیم مال غیر موجب ضمان است بدون نیاز به اثبات تقصیر (ماده 328
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
