در تصمیمهای خانواده (از قبیل ادامه یا خاتمه زندگی مشترک، تعیین حضانت و ملاقات فرزند، یا تنظیم توافقنامههای مالی)، تفکیک میان اهداف عاطفی، حقوقی و مالی ضروری است. هر یک از این سه دسته هدف، معیار سنجش، ابزار تحقق و محدودیتهای خاص خود را دارند و خلط آنها میتواند به تصمیمهای پرهزینه و غیرقابل اجرا بینجامد. 1) اهداف عاطفی - ماهیت: آرامش و امنیت روانی، حفظ کرامت شخصی، کاهش تعارض، پاسداشت پیوندهای خانوادگی، و بهویژه تأمین رفاه روانی کودک. این اهداف بهطور مستقیم در قواعد حقوقی قابل اندازهگیری نیستند، اما حقوق خانواده بهطور غیرمستقیم آنها را حمایت میکند. - جایگاه در حقوق: مصلحت طفل معیار اصلی در هر تصمیم مربوط به حضانت و ملاقات است و بر توافقها و خواستهای والدین ترجیح داده میشود؛ مطابق قانون مدنی، حضانت هم حق و هم تکلیف والدین است (ماده 1168) و تشخیص مصلحت طفل در صورت اختلاف، معیار دادگاه خواهد بود (اصلاح ماده 1169). همچنین در صورت عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین، دادگاه میتواند تصمیم مناسب برای حضانت اتخاذ کند (ماده 1173) و حق ملاقات برای والدی که حضانت با او نیست، با تنظیم زمان و مکان توسط دادگاه تضمین میشود (ماده 1174). - ابزار تحقق: گفتگو و میانجیگری خانوادگی، استفاده از مراکز مشاوره خانواده و تنظیم توافقنامههای شفاف درباره نحوه ارتباط، زمانبندی ملاقات و شیوه حل اختلاف. به موجب قانون حمایت خانواده مصوب 1391، دادگاه خانواده صلاحیت و امکان ارجاع به مشاوره را دارد و نقش حمایتی در کاهش تنش
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری