در صورت اختلاف، دادگاه چگونه به ادعای صوری بودن معامله رسیدگی می‌کند؟

ادعای صوری بودن معامله، ادعایی است مبنی بر فقدان قصد انشایی واقعی در انعقاد قرارداد و صرفاً ایجاد ظاهر برای فریب یا القای وجود معامله به دیگران. از نظر ماهوی، معامله صوری به علت فقدان قصد انشاء، باطل است (مواد 190 و 191 قانون مدنی) و اصل نیز بر صحت و لزوم معاملات است مگر فساد آن احراز شود (مواد 219 و 223 قانون مدنی). بنابراین بار اثبات صوری‌بودن بر عهده مدعی است و دادگاه تا زمانی که دلایل کافی ارائه نشود، به اصل صحت تمسک می‌کند (ماده 1257 قانون مدنی). شیوه رسیدگی دادگاه و ادله اثبات: - دادگاه بر پایه قواعد عام ادله، به دلایل طرفین رسیدگی می‌کند: اقرار، اسناد (رسمی و عادی)، شهادت، امارات و سوگند (ماده 1258 قانون مدنی). در کنار ادله مزبور، امارات قضایی یعنی اوضاع و احوالی که در نظر قاضی دلیل بر امر مورد ادعا باشد نیز معتبر است مشروط بر آنکه منشأ در اوضاع و