درج «شرط عمری»، «حق انتفاع» یا «حق سکونت» در قراردادهای انتقال (مانند بیع، صلح یا هبه) ابزارهایی قانونی برای تفکیک مالکیت عین از منافع و مدیریت استفاده از مال هستند که مزایای زیر را به همراه دارند: - تأمین قطعی حق استفاده و سکونت برای انتقالدهنده: با برقرار کردن حق عمری/سکنی، انتقالگیرنده مالک «عین» میشود اما مکلف است تا پایان مدت یا تا زمان فوت منتفع (در عمری) حق استفاده او را محترم بشمارد و حق اخراج یا مزاحمت ندارد. مستند: پیشبینی حق انتفاع و اقسام آن (عمری، رقبی، سکنی) در مواد 40 و 44 الی 46 قانون مدنی. - برنامهریزی دارایی و جانشینی: امکان واگذاری مالکیت به فرزندان یا اشخاص دیگر و در عین حال حفظ منافع یا حق سکونت برای خودِ انتقالدهنده تا پایان عمر؛ بدین ترتیب، هم از اختلافات آتی پس از فوت کاسته میشود و هم با انقضای مدت یا فوت منتفع، حق انتفاع خودبهخود منحل و مالکیت عین بیقید و شرط به منتق
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری