هبه در حقوق ایران یک عقد جایز است و اصل بر امکان رجوع واهب پس از تحقق عقد (قبول و قبض) است؛ اما قانونگذار بهصراحت چند مانع برای رجوع پیشبینی کرده که یکی از مهمترین آنها «هبه معوضِ ایفاءشده» است. مطابق ماده 803 قانون مدنی، واهب میتواند هر وقت بخواهد از هبه رجوع کند مگر در مواردی از جمله «وقتی که هبه معوض بوده و عوض آن ادا شده باشد». بنابراین اگر هبه بهصورت معوض تنظیم و عوض بهطور کامل ایفاء گردد، به حکم قانون، حق رجوع ساقط میشود. بر همین مبنا، برای کاهش ریسک رجوع با تکیه بر هبه معوض، توصیههای زیر راهگشاست: 1) تعریف دقیق و قابل اجرای عوض - در متن عقد، عوض بهصورت معین، معلوم، مشروع و قابل تسلیم تعریف شود (مال معین، وجه نقد، انتقال حق، یا حتی ابراء دین). هرچه عوض عینیتر و قابل اندازهگیریتر باشد، اختلاف در «ایفاء عوض» کمتر میشود. مستند: اصل آزادی قراردادها و شرایط صحت معاملات (ق.م، مواد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری