در حقوق ایران، برای اعطای بهرهبرداری، تضمین، اداره یا کنترل یک مال، لزوماً نیازی به انتقال کامل مالکیت عین نیست و میتوان از سازوکارهای متنوع مبتنی بر قانون مدنی و قوانین خاص استفاده کرد. مهمترین جایگزینها عبارتاند از: - انتقال منافع بدون انتقال عین - اجاره: مستأجر مالک منافع عین مستأجره میشود، درحالیکه مالکیت عین نزد موجر باقی میماند (ماده 466 قانون مدنی). - عاریه: انتفاع مجانی از مال غیر بدون انتقال مالکیت عین (ماده 635 قانون مدنی). - حق انتفاع و اقسام آن (عمری، رقبی، سکنی): اعطای حق استفاده از مالی که عین آن ملک دیگری است، برای مدت معین، مادامالعمر یا به صورت حق سکونت در مسکن (مواد 40 تا 44 قانون مدنی). - ایجاد حقوق عینی محدود بر ملک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
