شرط تنصیف دارایی از شروط چاپی سند نکاحیه است که به استناد ماده 1119 قانون مدنی میتواند به عنوان شرط ضمن عقد درج و اجرا شود. مطابق متن متعارف این شرط، هرگاه طلاق به درخواست زوج باشد و دادگاه احراز کند که ناشی از تخلف زوجه از وظایف همسری یا سوءاخلاق و رفتار او نیست، زوج مکلف است تا نصف دارایی موجود خود را که در ایام زوجیت تحصیل کرده یا معادل آن را به زوجه منتقل کند. در عمل، معیار محاسبه «دارایی موجود زوج در زمان طلاق» (به طور معمول زمان صدور گواهی عدم امکان سازش یا حکم طلاق) است و غالباً ارزش خالص اموال تحصیلشده در ایام زوجیت پس از کسر دیون و با جلب نظر کارشناس مبنا قرار میگیرد. اثر انتقال سند به نام همسر بر اجرای شرط تنصیف را باید با توجه به زمان، صورت و هدف انتقال تفکیک کرد: 1) انتقال واقعی و قطعی به نام همسر پیش از تحقق شرط - اگر زوج پیش از تحقق شرایط اجرای شرط (پیش از طرح و اثبات طلاق به درخواست زوج و احراز بیتقصیری زوجه) مال یا اموالی را
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری