مبانی و تعاریف - مأموریت شغلی عبارت است از اعزام کارگر/کارمند به خارج از محل خدمت اصلی برای انجام وظایف کاری در مدت معین. در حقوق ایران، قواعد محاسبه و پرداخت مأموریت بسته به مشمولیت فرد به قانون کار یا قانون مدیریت خدمات کشوری و آییننامههای هیأت وزیران متفاوت است. الف) کارگران مشمول قانون کار 1) شرایط تعلق فوقالعاده مأموریت و هزینه سفر - به موجب ماده 46 قانون کار، به کارگرانی که به موجب قرارداد یا موافقت بعدی به مأموریت خارج از محل خدمت اصلی اعزام میشوند، فوقالعاده مأموریت تعلق میگیرد. تعلق این فوقالعاده منوط به آن است که: 1) محل مأموریت حداقل 50 کیلومتر از محل کارگاه فاصله داشته باشد؛ یا 2) کارگر ناگزیر باشد حداقل یک شب در محل مأموریت توقف نماید. - کارفرما مکلف است وسیله یا هزینه رفت و برگشت را تأمین کند و حسب مورد، هزینههای ضروری اقامت و جابهجایی مرتبط با مأموریت را بپردازد (ماده 46 قانون کار). 2) حداقل میزان فوقالعاده و نحوه محاسبه - حداقل فوقالعاده مأموریت نباید کمتر از مزد ثابت یا مزد مبنا برای یک روز کار باشد (برای هر روز مأموریت یک روز مزد ثابت/مبنا)؛ مبنای این اصطلاحات در ماده 36 قانون کار تبیین شده است. - علاوه بر فوقالعاده مأموریت، کلیه هزینههای متعارف و مستندِ سفر (ایابوذهاب، اقامت، عوارض و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
