تبعیض مزدی چگونه شناسایی و مسیر اعتراض آن چیست؟ مبنای قانونی ممنوعیت تبعیض مزدی - اصل 20 قانون اساسی: همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از حقوق مساوی برخوردارند. - ماده 38 قانون کار: برای کار مساوی که در شرایط مساوی در یک کارگاه انجام میگیرد باید به زن و مرد مزد مساوی پرداخت شود؛ هرگونه تبعیض در تعیین میزان مزد ممنوع است. - ماده 36 قانون کار: مزد ثابت شامل مجموع مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل است؛ لذا ممنوعیت تبعیض، هم مزد شغل و هم مزایای ثابت وابسته به شغل را دربرمیگیرد. - مواد 49 و 50 قانون کار و آییننامههای طبقهبندی مشاغل: ارزیابی و طبقهبندی مشاغل، مبنای قانونی همارزشسازی کارها و تضمین هممزدی برای کارهای همارزش در کارگاه است. - فصل حل اختلاف قانون کار (مواد 157 تا 166): مرجع و تشریفات رسیدگی به دعاوی مزدی کارگر و کارفرما. - فصل ضمانت اجراها (مواد 171 تا 179 قانون کار): برای تخلفات مزدی از جمله عدم رعایت حداقلها و احکام مزدی، مجازاتها و جرایم پیشبینی شده است. چگونه تبعیض مزدی را شناسایی کنیم؟ 1) سنجش سهگانه کار مساوی، شرایط مساوی و کارگاه واحد - کار مساوی: محتوای شغل، وظایف و مسئولیتها، مهارت/تخصص لازم، و ارزش شغل از حیث اثر بر تولید/خدمت باید قابل قیاس باشد. وجود طرح طبقهبندی مشاغل و نتایج ارزیابی شغل (
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
