کمکهزینههای رفاهی (از قبیل مهدکودک، ایابوذهاب و «بن کارگری/کمکهزینه اقلام مصرفی» که در عرف به سبد معیشت شناخته میشود) از منظر قانون کار جزو مزایای مزدیِ مستمر تلقی میشوند و اصول پرداخت آنها به شرح زیر است: 1) ماهیت حقوقی و مستندات - به موجب مواد 34 تا 36 قانون کار، مزد و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل (اعم از نقدی و غیرنقدی) جزء اجزای مزدی محسوب میشود و در حکم حقوق کارگر است. هر مزیتی که بهطور مستمر و منظم پرداخت شود، اصولا تابع قواعد مزد است. - کمکهزینه اقلام مصرفی (بن کارگری) و حق مسکن و سایر اقلام رفاهیِ عمومی کارگران موضوع مصوبات سالانه شورایعالی کار هستند و به استناد مواد 41 و 42 قانون کار، بهصورت ماهانه و به نسبت کارکرد پرداخت میشوند. مفاد مصوبات شورایعالی کار در حکم قانون لازمالاتباع برای کارگاههای مشمول قانون کار است. - ایجاد و تأمین خدمات رفاهی ویژه مادر و کودک (شیرخوارگاه و مهدکودک) تکلیف قانونی کارفرما به موجب ماده 78 قانون کار و آییننامه اجرایی آن است؛ اجرای تکلیف میتواند بهصورت ایجاد مرکز در کارگاه یا انعقاد قرارداد با مراکز مجاز و پرداخت هزینههای مربوط انجام شود. - تأمین ایابوذهاب از مصادیق خدمات رفاهی کارگران در فصل خدمات رفاهی قانون کار است و ح
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
